ላጎንብስ

Wednesday, 13 December 2017 12:41

 

ሰው የሚበዳደል
         ሰው የሚጎዳደል
እሺ ባይ ዝቅ ባይ
        አጎንባሽ ጠፍቶ አይደል?
በሞገሴ ትፍካ
       ታጊጥ ትሞናደል
ልነጠፍ ልጎዝጎዝ
       እግሯ ስር ልደልደል
በገፄ ትጥለቅለቅ
      ከወዜ ወዝ ትቅዳ
በላቤ ጠፈጠፍ
      ከጎድፏ ትፅዳ
በሳቄ ረቂቅ ንድፍ
      ዘመኗን ስኮላው
የኔ ጀንበር ጠልቃ
      እድሜዬን ብል ይብላው።
የምልዐቴን ዋርካ
     የቅንጦቴን ሀረግ
ትንጠላጠልበት
     በጥጋብ ትውረግረግ
በኔ ኦሪት ትፅደቅ
     በነፍሴ ክህነት
የክብሯ ርብራቦሽ
     ልሁናት ሰገነት
ለምቾቷ መቅደስ
     ዝንታለም ልደቁን
ለምጄባታለሁ
     መነሳት መውደቄን
ሲሻት አጉራሽ ነብይ
     ሲሻት ነዳይ ታርገኝ
ከደብሯ ላደግድግ
     ሁሉዋ ላይ ልገኝ።
ህይወቷን ቋጥኝ
     ንብርብር ትካዜ
የመንፈሷን ቡጣጭ
     ጥኑ ጥዝጣዜ
ልላወጣትና
     ጤናዬን ትንጠቀኝ
በጣሯ ሳጣጥር
     በፈገግታ ትቀኝ።
የምግባሯን ሽንቁር
     እብሪቷን ልደፍን
ዝሜ ጠረፍ ማዶ
      ዕውነትን ስከፍን
መቻሌ ለምፅ ሆኖኝ
     በጦሷ ስም ልጣ
ስድቧን ልከናነብ
    ጥፋቷን ልቀጣ።
ዝሙት ያጨቀየው
    ነውሯን ተለቅልቄ
የልቦናዋን ማጥ
    ኩነኔዋን ዝቄ
የመንፃቴን ካባ
    ፀጋዬን ላውርሳት
ውርደት ልከናነብ
    ልልበስ የሷን እሳት፣
እሺ ስል ዝቅ ስል
   ላጎንብስ ዘላለም
በፍቅር መሸነፍ
    ውርደትኮ አይደለም።
                               ውለዳት - የግጥም መድብል በኤልያስ ቦጋለ

ይምረጡ
(0 ሰዎች መርጠዋል)
99 ጊዜ ተነበዋል

Sendek Newspaper

Bole sub city behind Atlas hotel

Contact us