የሐረር ሐብቶች

Wednesday, 07 December 2016 15:58

ጥበቡ በለጠ

የዘንድሮው የብሔር ብሔረሠቦች ቀን ነገ ሐሙስ ሕዳር 29 ቀን 2009 ዓ.ም በሐረር ከተማ ይከበራል። ሐረር በምስራቅ ኢትዮጵያ ውስጥ ዋነኛዋ የኢትዮጵያ የንግድ፣ የኢኮኖሚ፣ የባሕል፣ የዲኘሎማሲያዊ ወዘተ አገልግሎት ስትሰጥ የቆየች ጥንታዊት ከተማ ነች። አንዳንዶች የኢትዮጵያ ፀሐይ መውጫ ይሏታል። ምስራቅ በመሆኗ መሠለኝ። ሌሎች ደግሞ ከቀዳማዊ ኃይለሥላሴ ጋር ያገናኟታል። ፀሐዩ ንጉሥ የሚባሉት አፄ ኃይለሥላሴ የተወለዱት ኤጀርሳ ጐሮ ሐረር ነው። ስለዚህ የፀሐይ መውጫ ናት እያሉ የፃፉም አሉ። በዘንግ የሚገዛ የኢትዮጵያ ንጉስ ከወደ ምስራቅ ይመጣል የሚባልም ትንግርት አለ። መቼ እንደሚመጣ ባይታወቅም ለብዙ ዘመን እየተጠበቀ ነው።

እናም ሐረር ታሪካዊትም ከተማ ነች። እድሜ ጠገብ የሆኑ ብዙ ታሪኮች የሚወሡባት የብዙ ብሔሮች ድብልቅ ከተማ፣ የኢትዮጵያዊነት መገለጫ ናት እያሉ የቀድሞ ፀሐፊዎች ብዙ ብለውላታል።

እድሜዋን ከአንድ ሺ አመት በላይ እየቆጠረች ሼህ አባድርን የዘመናዊት ሐረር መስራቿ አድርጋ እየጠራች ብዙ ስልጣኔዎችን እና ባሕሎችን እያፃፈች የኖረች እዚህች ምስራቃዊት ከተማ ላይ ትንሽ እንቆያለን።

ሐረር የከተማ ባሕል የበዙባት ናት። ብዙውን ጊዜ ባሕላዊ ድርጊቶችና ልማዶችን ከገጠር እያነሣሣን እናወጋለን። ነገር ግን ሐረር ከተማ ውስጥ የከተማ ባሕል ነው ሠፍኖ የሚገኘው። መፍቱሃ ዘከሪያ አብዱላሂ ኑር የተባለ ፀሐፊ 366 ገጽ ያለው የከተማ ባሕል መፍለቂያ ሐረር ጁገል የሚል መጽሐፍ አሣትሟል። መጽሐፉ አጠቃላይ የሐረርን ታሪክ የሚያወሣ ግሩም ሆኖ የተዘጋጀ ነው።

በመጽሐፉ እንደሚያብራራው በአፍሪካ ቀንድ በኢትዮጵያ በስተምስራቅ ከዋና ከተማዋ አዲስ አበባ 527 ኪ.ሜ ርቀት ላይ እንዲሁም ከዘይላ 264 ኪ.ሜ፣ ከበርበራ 336 ኪ.ሜ ርቀት ላይ የሐረሪዎች መናገሻ መዲና ሐረር ጌይ ትገኛለች።

በአክሱም ዘመነ መንግሥት የአዶሊስ ወደብ ከፍተኛ እውቅና የነበረው ቢሆንም በአረቦችና በአክሡማዊያን በተደረገው ውጊያ/ጦርነት/ ወደቡ ሲዳከም እውቅና ያገኘው የዘይላ ወደብ መሆኑ ይታወቃል።

የዘይላ መገኛ ቦታ ሰሜን ምዕራብ ሶማሊያ እና የኤደን ባሕረ ሰላጤ ከበዋት የምትገኝው ወደብ ነች። ቀይ ባሕር የኢሲያ እና አፍሪካ ሕዝቦች የሚኖሩበት ምድር የሚለይ ባሕር ነው። እነዚህ ሁለት ሕዝቦችንም የሚያገናኘው ሲዊዝ ካናል እና ባብል መንደብ የሁለቱን ሕዝቦች ከብዙ ሺ አመታት በፊት በመሐከላቸው የባሕልና የእምነት ትስስርና አንድነት ፈጥሮላቸዋል።

አዶሊስ እና በርበራ ወደብ ከግሪኮች እና ሮማዊያን ያገናኛቸው እንዲሁም በብል አልመንደብ ከሕንድ ውቂያኖስ በኩል ከፐርሺያ የባሕር ወሽመጥ አቋርጠው በአካባቢው ከሚገኙ አገሮች ጋር ከፍተኛ የንግድ ስራን ያከናውኑ ነበር። ለአገራችን ከተለያዩ አካባቢዎች ይህን የግንኙነት መስመር ይጠቀሙ እንደነበር ሔሮዱተስ በነበረበት ከ500 ከክርስቶስ ልደት በፊት የጠቀሠው ሲሆን፣ ሮማውያንም የፑንት ነገድ ብለው ይጠሯት ነበር። ፑንት ማለት ከፖርቹጊስ ግብፆች ለኢትዮጵያ የሰጧት ስያሜ እንደሆነ የታሪክ ምሁራን ይገልፃሉ በማለት መፍቱሐ ዘከሪያ ፅፏል።

በሐረር ታሪክ ላይ ከተፃፉት መጽሐፍት መካከል የእንግሊዛዊው የሰር ሪቻርድ በርተን በዋናነት ተጠቃሽ ነው። በርተን እ.ኤ.አ. በጃንዋሪ 3 ቀን 1855 ዓ.ም ወደ ሐረር በድብቅ የገባ ተጓዥ፣ ተመራማሪ እና ደራሲ ነው። ወደ አስር ቀናት ሐረር ውስጥ ቆይቶ First Footsteps in East Africa የተሰኘ መጽሐፍ አሣትሟል። ስለ ጀጐል ግንብ እና ስለ አጠቃላይ የሐረር ጉዳይ ለአለም በስፋት ያስተዋወቀ መፅሃፍ ደርሷል።

ከዚያም በመለጠቅ በርካታ ፀሐፊያን ሐረርን በስፋት አስተዋውቀዋል።

የኢትዮጵያ የቁርጥ ቀን ወዳጅ የሆነችው ሲልቪያ ፓንክረስት እና ልጇ ፕሮፌሰር ሪቻርድ ፓንክረስት በሐረር ዙሪያ በርካታ ጉዳዮችን ፅፈው አሳውቀዋል። Harar - From the Rise of the Tewodros to the Founding of Addis Ababa` ከተሰኘው መፅሐፋቸው ጀምረው፤ ምስራቃዊቷን የኢትዮጵያ ፀሐይ በሰፊው  ገልፀዋታል።

በኢትዮጵያ ታሪክ የእንግሊዝኛ አማርኛ ትልቁን መዝገበ ቃላት በማዘጋጀት የሚታወቁትና በቅርቡ ሕይወታቸው ያለፈው ፕሮፌሰር ዎልፍ ሌስላው የሐረሪን ሕዝቦች ታሪክ፣ ቋንቋ እና ባህል በስፋት ካጠኑ ምሁራን መካከል እርሳቸው ተጠቃሽ ናቸው። Ethymological Dictionary of Harari ከተሰኘው ጥልቅ የጥናትና ምርምር መፅሐፋቸው በተጨማሪ ሐረር ላይ ሙሉ መረጃ ኖሮን እንድናወራ የሚያደርጉ የኢትዮጵያ የቋንቋ ተመራማሪ ነበሩ።

Braukamper,u. የተባለ ተመራማሪ የሐረርን የእስልምና ሐይማኖት ታሪክ እና በውስጧ ያሉትን የማምለኪያ፣ የአድባራት፣ እና የቀብር ስፍራዎችን ሁሉ በተመለከተ ያዘጋጀው መፅሐፍ ሐረርን የበለጠ እንድናውቃት እንድንጠጋት የሚጋብዘን ነው። ደራሲው Notes on Islamicization and the Muslim shrine of the Harar plateau በሚል ሀምቡርግ ጀርመን ውስጥ እ.ኤ.አ በ1983 ዓ.ም ያሳተመው መፅሐፍ የዕውቀት አድማሳችንን ሰፋ ያደርግልናል።

ለሐረር ሕዝብ እና ባጠቃላይ ለምስራቅ ኢትዮጵያ ታሪክ ዋነኛው ተንታኝ የሆኑት ኢትዮጵያዊው ፕሮፌሰር አሕመድ ዘካሪያን የሚዘነጋ የለም። በአዲስ አበባ ዩኒቨርስቲ ውስጥ በተለይም በኢትዮጵያ ጥናትና ምርምር ተቋም ውስጥ የሚሰሩት ፕሮፌሰር አሕመድ፣ ትውልዳቸው ሐረር ከመሆኑ ጋር ከልጅነት እስከ ዕውቀት በሐረር ጉዳይ ላይ ያካበቱት ዕውቀት ከማንም ጋር የሚወዳደር አይደለም። ሐረርን ጓዳ ጎድጓዳዋን እየፈታቱ የሚተነትኑ፣ ብዙ የፃፉ፣ መረጃ የሰበሰቡ፤ ሐረር ላይ ለሚያጠና ሙሉ መረጃ የሚሰጡ ትሁት ምሁር ናቸው።

በኢትዮጵያ ጥናትና ምርምር ተቋም ውስጥ አያሌ ጥናቶች ስለ ሐረር ተሰርተዋል። ጉባኤ በሚካሔድበት ወቅት በየጊዜው ሐረር ላይ የጥናትና ምርምር ጽሑፎች ይቀርባሉ። ሁሉንም መጥቀስ አልችልም። ግን በርካቶች ሐረር ላይ ጽፈዋል፣ ተፈላስፈዋል።

እነዚህ የምርምር ፅሁፎች ናቸው ሐረርን በተባበሩት መንግስታት የትምህርት፣ የሳይንስ እና የባህል ድርጅት (UNESCO) አማካይነት በጀጎል ግንቧ አማካይነት የአለም ሕዝብ ሁሉ ቅርስ እንድትሆን አድርገዋታል። ይሄን ተከትላ የፊልም ባለሙያዋ ኤሚ እንግዳ፣ እኔን እና ሌሎችንም በርካታ ባለሙያዎችን በማሳተፍ በ1999 ዓ.ም ለሐረር ሚሊኒየም (እስራ ምዕት) አንድ ዓለማቀፍ ዶክመንተሪ ፊልም ሐረር ላይ ሰራች። ፊልሙ Deremesheh:- Humans and Hyenas at Harar Ethiopia በአማርኛ ደርመሸህ የሰው ልጅ እና ጅብ በሐረር ኢትዮጵያ ይሰኛል። በተለያዩ ሀገራት ታይቶ ተቀባይነት አግኝቷል።

ሐረር ከዚህ ሌላም በተለይ በጅቦቿ በጣሙን ትታወቃለች። ጅብን በተመለከተም ኢትዮጵያ በዓለም አቀፍ ደረጃ ልትመዘገብ ብዙ እንቅስቃሴዎች እየተደረጉ ነው።  

ሐረር ውስጥ የአሹራ በአል ይከበራል። በዚህ በአል ላይ ጅቦች ገንፎ እንዲበሉ ይደረጋል። ጅቦች ለምን ገንፎ በሉ በሚሉትና በሌሎችም ጉዳዮች ላይ ሐረርን መሰረት አድርገን ዛሬ ስለ ጅቦች እንጨዋወታለን።

ጅብ ልብ የለውም ይባላል። ጉልበቱ ደግሞ አይጣል ነው። የኛ ማኅበረሰብ ደግሞ ልዩ ነው። ለዘመናት ሲተላለፍ በመጣውም አምልኮ ምክንያት ከእንስሳትና ከተፈጥሮ ጋር ያለውን ምልኪያ እርግፍ አድርጐ ባለመተው ዛሬም ድረስ በተለይ ከጅብ ጋር የተሳሰረ ግንኙነት አለው።

በደቡባዊው የሀገራችን ክፍል ጅብ አይናቅም። ከጅብ ጋርም ፀብ አያስፈልግም፣ ጅብን መሳደብም ሆነ መናቅ ጥሩ አይደለም። ከእርሱ ጋር አንባጓሮ አደጋ ውስጥ ይከታል እየተባለ ይነገራል። እንግዳ ሰውም ሲመጣ ጅብን ማክበር እንዳለበት ይነገረዋል። ጭራሽ “ጐንዶሮ” በሉ ይባላል ለጅብ። “ጐንዶሮ” ማለት “ባንተ መጀን”፣ “አንተን አከብራለሁ”፣ “አንተን እወዳለሁ” እንደማለት ነው ጅብን።

አንድ ጊዜ ለሥራ ወደ ደቡብ ኢትዮጵያ በተለይም አለታ ወንዶ የምትባል ከተማ መዳረሻ አካባቢ ነበርኩ። እናም አንድ ጅብ መንገድ ላይ ሞቶ ተገኘ። እኔን ያስደነገጠኝና የገረመኝ ክስተት ተፈጠረ። ህዝቡ ቢላዋ ይዞ ወደ ሞተው ጅብ ዘንድ ይሯሯጣል። የጉዳዩ ሁኔታ ይበልጥ ስላስደነቀኝ እኔም ቴፔን ይዤ ጠጋ አልኩ። ህዝቡ ያንን ጠረናም እንሰሳ እየተረባረበ ይመትረዋል። ግፊያው መጯጯሁ ለጉድ ነበር። ጉዳዩ በእውነት አልገባኝም ነበር። አንድ ወጣት ከዚያ በትርምስ ከሚደበላለቀው ቦታ እጁ በደም ተነክሮ ወጣ።

“ተመስገን ጌታዬ፣ ተመስገን ጌታዬ እስከ ዛሬ ድረስ ያላገኘሁትን አገኘሁ” እያለ በደስታ ያብዳል። ምን አግኝቶ ነው ብዬ እየፈራሁ ተጠጋሁት። ወጣቱ የመለሰልኝ ከጅቡ ሆድቃ ውስጥ ሜሪኩሪ ያገኘ ያህል ነበር። ምንድን ነው አልኩት። የጅቡን ቅንድብ ወሰድኩት አለኝ። ምን ይሠራልሀል አልኩት። ሳቀብኝ። ማወቅ ፈልጌ ነው ንገረኝ አልኩት። እስከ ዛሬ አታውቅም አለኝ። ባውቅማ አልጠይቅህም ነበር ስለው “ይሄኮ በቃ በክታብ አስረከው አንገትህ ላይ ካንጠለጠልከው እንቅልፍ የሚባል ዘሩ ይጠፋል። ለእንቅልፍ መከላከያ ያገለግላል። ሌላው ሰው መተኛት ካልፈለገ ይሄን ታውሰዋለህ፣ ለቃልቻ ሁሉ በደህና ገንዘብ ትሸጠዋለህ” አለኝ።

ህዝቡ የጅቡን ሰውነት እየበለተ ተቀራመተ። ለቡዳ መድሃኒት፣ ለሌባ መከላከያ፣ ለተለያዩ በሽታዎች ፈውስ የሚያገለግሉ የጅብ የሰውነት ክፍሎች ተወስደው አለቁ። ህዝቡ ግማሹ እጁን በግርግሩ ቆርጧል። ሲተራመስ። በህይወቴ ካስገረሙኝ ክስተቶች አንዱ ሆኖ ያለፈ ድርጊት ነው።

በጣም ከደነቀኝ ሁኔታ ውስጥ ከጅቡ የሰውነት ክፍሎች ውስጥ ያልተወሰደው ልቡ ብቻ ናት። ልቡ ፈሪ ናት አትጠቅምም ብለው በህሊናቸው ስላሰቡ ነው። ለመሆኑ ይሄ ባህል እንዴት መጣ? መምጣቱ ብቻ አይደለም የሚያስገርመኝ። እንዴት እስከ ዛሬ ድረስ ያሉ ወገኖቻችን እንዲህ እየተራኮቱ የሚፈፅሙት ድርጊት ሆኖ ቆየ?

ሌላ አይነት ጅብ ደግሞ አለ። ከሰው ጋር ተላምዶ ከሰው ጋር ሳይጣፋ አብሮ የሚኖር። እነዚህም ሐረር ከተማ ውስጥ የሚገኙት አያሌ ጅቦች ናቸው። የሐረር ጅቦች ደግሞ የሚገርሙ ናቸው። ጭራሽ ለዓለም ህዝብ የቱሪዝም መስህብ ተብለው የሚቀርቡ ናቸው።

የሐረር ጅቦች ከሰው አፍ ላይ መጥተው የሚጐርሱ ሰውን የማይተናኮሉ ፍፁም ለማዳዎች ናቸው። ለምን ለማዳ ሆኑ ብዬ ስጠይቅ በርካታ ምክንያቶችን ስሰማ ቆይቻለሁ። የሐረር ጅቦችን ታሪካዊ ምስጢር ዛሬ አጫውታችኋለሁ።

ሐረር ውስጥ ጅብን ስጋ የማብላት ልምድ ተጀመረ ተብሎ የሚታሰበው ገራገሩና የመጀመሪያው ምክንያት ጥንት የጀጐል ግንብ ሲገነባ ለከተማው ንፅህና ሲባል ከየቤቱ የሚጣሉ የምግብ ትራፊዎችንና ቆሻሻዎችን እንዲለቃቅሙ በግንቡ ዙሪያ ለጅቦች ማስገቢያ የሚሆን ሽንቁሮች ተሰሩ። ጅቦችም ከመሸ በኋላ ጀጐል ውስጥ በመግባት ሲለቃቅሙ አድረው ሲነጋጋ ይወጣሉ። እነዚህ ሽንቁሮች በሐረሪ “ወረባ ኑዱል” በመባል ይጠራሉ።

ሌላውና አስገራሚው ሁኔታ ደግሞ የሚከተለው ነው። ይህም የሐረር ጅብና የሐረር ሰዎች በአንድነት በዓል አክብረው የሚያሳልፉበትም አጋጣሚ አለ። ይህ በዓል “የአሹራ በዓል” በመባል ይታወቃል። በዓሉ የሚከበረው በአመት አንዴ ሲሆን፤ በበዓሉ ላይ የሐረርን ጅቦች ገንፎ የማብላት ሥነስርዓት ይካሄዳል። ይህ ወቅት በእስልምና ሃይማኖት ተከታዮች ዘንድ በዓለም አቀፍ ደረጃ የሚታወቅ ሲሆን ሁሉም ህዝብ እንደራሱ ልማድና ባህል አክብሮት እንደሚያሳልፍ ተነግሮኛል።

በዓሉ በዓረባዊያን የካላንደር አቆጣጠር መሠረት የአዲስ አመት መግቢያ መጀመሪያ ወር በሆነው በሙሀረም ወር ውስጥ ሲሆን በኢትዮጵያዊያን ካላንደር መሠረት ከጥር 8 እስከ 10 ድረስ ይከበራል።

በዚህ በዓል ላይ ለምን ጅቦችን ገንፎ ማብላት እንደተጀመረ የተለያዩ ታሪኮች ይነገራሉ። በክልሉ ባህል ቢሮ የሚታተመው “አቤጅ” መጽሔት እንደሚገለፀው “… በአንድ ወቅት ኃይለኛ ድርቅ ተከስቶ ነበር። በዚህ ጊዜ ጅብ ከእንስሳት አልፎ ሰውንም እየበላ አስቸገረ። ታዲያ አንዲት ሴት ይህ ሁኔታ ቢያሳስባት መላ ዘየደች። ቀደም ብላ ገንፎ ሰራራችና ጅቡን ጠበቀችው። እሱም እንደለመደው ለእራቱ የሚበላውን ሰው ፍለጋ ሲመጣ ሴትዬዋ ገንፎውን ሰጠችው። ጅቡም ገንፎውን በልቶ ወደ መጣበት ተመለሰ”

 ከዛን ጊዜ ጀምሮ ድርቁም ካለፈ በኋላ በየአመቱ ጅብን ገንፎ የማብላት ልምዱ ቀጠለ።

ከሐረር መስጊዶች በአንደኛው ውስጥ ያገኘኋቸው የሃይማኖት አባት ደግሞ እንዳወሱኝ ጉዳዩን ከእምነት ጋር ያገናኙታል። ይህም ታሪክ በኖህ መርከብ ላይ ይጀምራል። ኖህ የሰውንና የአራዊትን ዘር ከጥፋቱ ለማዳን በመርከብ ይዞ ይጓዛል። የሰው ዘርና አራዊቶች ለረጅም ጊዜ ጉዞ ያደርጋሉ። በቆይታቸውም ጊዜ የሚበሉት ነገር እየተመናመነ ይመጣል። በመጨረሻም ከሚጠጣ ውሃ በስተቀር የሚበላ ይጠፋል። በኖህ መርከብ ላይ ረሃብ ነገሰ። እናም አንዲት ሴት ብልሃት ታመጣና ገንፎ ሠርታ የሰውንና የአራዊትን ዘር ረሃባቸውን ታስታግሳለች። በዚህ ጊዜ ጅብ ብቻ ገንፎውን ሳይበላ ይቀራል። ሴትየዋ አዝና ትለማመጠውና ብረትድስት ውስጥ የቀረውን ገንፎ ጠራራርጋ አጣፍጣ ትሰጠዋለች። ከዚያም በላ። በዚህ የተነሳ ነው ጅብን ገንፎ የማብላቱ ሥነስርዓት የተጀመረው ባይ ናቸው።

ብቻ ከሁለቱ በአንዱ ምክንያት የሐረርን ጅቦች ገንፎ የማብላቱ ሥነስርዓት ይካሄዳል። ይህ እንደ አውዳአመት ሁሉ የሚከበር በዓል ነው። መጪው አመት የደስታ፣ የዕድገትና የሠላም እንዲሆን መመኘት ነው። በዚህ በዓል ላይ የተለያዩ ድርጊቶች ይፈፀማሉ።

በመጀመሪያ ከመምሸቱ ቀደም ብሎ ሁሉም ነዋሪ በየቤቱ ገንፎ ያዘጋጃል። ያንንም ገንፎ ቤተዘመድ፣ ከተጋበዙ እንግዶች ጋር ይበላል።

ከዚያ ቀጥሎ እየመሸ ሲመጣ ወጣቶችና ህፃናት ከተማውን እየዞሩ “ዊርሻኞ” የተባለውን ባህላዊ ጭፈራ ይጨፍራሉ። በየመጠጥ ቤቱና በሌሎችም ቤቶች እየገቡ ቅሎችን እየሰበሩ ያንኑ የዊርሻኞች ዘፈናቸውን ይዘፍናሉ። በመጨረሻም የቤቱ ባለቤቶች ለልጆቹ ገንፎ ይሰጧቸውና ይበላሉ። ልጆቹም የበሉበትን ቤት ጭፈራና ምርቃት እንደጨረሱ አሁንም እየጨፈሩ ወደ ሚቀጥለው ቤት ይሄዳሉ።

ቅል ሰበራው ደግሞ የሚከናወንበት ምክንያት አንዲት ሴት በወገቧ ልጅ አዝላ በአንድ እጇ ቅል አንጠልጥላ ስትሄድ መንገድ ላይ ሰዎች ያገኟታል። ወዴት እንደምትሄድ ሲጠይቋት የያዘችውን መጠጥ የሚዘጋጅበትን ቅል ለመስበር እየሄደች እንደሆነ ትነግራቸዋለች። እነሱም ለምን? ብለው ሲጠይቋት ይህ ያዘልኩት ልጅ የመጠጥ ውጤት ነው። … ልጄ ብዙ መጠጥ ጠጥቶ ሰክሮ መጥቶ እኔን እናቱን ደፈረኝ። እናም የልጄን ልጅና ወንድም አርግዤ ወለድኩ በማለት ስትነግራቸው በጣም አዘኑ። ቀጥሎም የያዘችውን ቅል በአንድነት ሰበሩት በማለት አፈታሪኩ ያስረዳል።

በዚህ ጭፈራ ላይ ወጣቶቹ

ዊርሽ ያኞው

ዊርሽ ይሰበር

ዊርሽ ያኞው

ገል ይሰበር

በማለት ያዜማሉ። ትርጉሙ የሚያሰክረው፣ የሚጠጣበት ሸክላ ይሰበር። መጪው አሹራ አመት በሠላም ያድርሰን እንደማለት ነው።

ከዚህ በኋላ ጭፈራው አብቅቶ ሁሉም ወደ ቤቱ ሲሄድ ሌሊቱን ደግሞ ጅቦችን ገንፎ የማብላት፣ በሐረሪዎች ሹር የሚባለው ሥነስርዓት ይቀጥላሉ። ይህ ሥነስርዓት በሐረሪዎች አጠራር “አዎች” ተብለው በሚጠሩት አድባራት ውስጥ ይከናወናል። አዎች ማለት በመልካም ሰብዕናቸው ተምሳሌት ሊሆኑ የሚችሉና አርአያነት ያለው ተግባር ለፈፀሙ የሚሰጥ መጠሪያ ሲሆን በህይወት ባይኖሩም በአካባቢው እንዲታወሱ የሚደረግበት እስላማዊ ባህል ነው። ይህ መጠሪያ ለወንዶች “አዎች” ለሴቶች ደግሞ “ኢናያች” የሚል ስያሜ አለው። አዎች የሚቆምላቸው ወይም የሚገነባላቸው ግለሰቦች፡-

-    በእስላማዊ ሃይማኖት መሠረታዊ እውቀት ላስፋፉ

-    ህዝብ በማስተዳደርና በጦር አመራር ብቃት ለነበራቸው

-    ህዝቡን በመልካም የስራ ባህል ላስተባበሩና አርአያ ለሆኑ ግለሰቦች ነው። ከነዚህ ውስጥ አው አባድር አንድ የሐረሪዎች ታላቅ መንፈሣዊ ሰው ናቸው።

አዋቾች የሚታወቁበት የተለያዩ መግለጫ ወይም ምልክት ያላቸው ሲሆን ተፈጥሮአዊ በሆኑ ነገሮች ማለትም እንደ ዛፍ፣ አለት፣ ወንዝ እና የመሳሰሉት እንዲሁም በሰው በተገነባ ነገር እንደ መቃብር፣ ፀሎት ቤት ሲሆኑ ምንም ምልክት የሌላቸው አዋቾችም አሉ።

ዝግጅት የሚደረግባቸው አዋቾች ወይም አድባራት ብዛት በቋሚነት የማይታወቅ ቢሆንም ዋናዋናዎቹ አው ሐኪም፣ አው አቦከር፣ አብድልቃድር ጀይላን፣ እና አው ኑጉሥ እንደሆኑ ይነገራል። ከነዚህ ውስጥ አው ሐኪም ዋናው አዋች እንደሆኑ ይነገራል። ከነዚህ ውስጥ አው ሐኪም ዋናው አዋች ሲሆን ሐኪም ጋራ በተሰኘው ተራራ ላይ ይገኛል። በዚህ ተራራ ላይ ሆነውም ቁልቁል የሐረርን ሙሉ ገፅታ መመልከት ይችላል።

በአሚርነት ሐረርን ያስተዳደሯት አው አባድር ከሩቅ ምስራቅ በመጡበት ጊዜ በዚህ ተራራ ላይ እረፍት አድርገው እንደነበረ ይነገራል። አው ሐኪምም አው አባድርን ተከትለው ከመጡት ምዕመናን መሀል አንዱ ነበሩ። በእስልምና ሃይማኖት መሠረት በሰብአዊነት መፍረድን፣ ህግ አዋቂነትን ያስተማሩ ታላቅ ሰው ነበሩ። ህዝቡም በፍትህ ጉዳይ ያማክራቸውና እርዳታቸውንም ይጠይቅ ነበር።

የአሹራ በዓል በሚከበርበት እለት ሴቶች በትልቅ ጉርድ በርሜል ገንፎ እያገነፉ ይጨፍራራሉ፤ ያዜማሉ። ወንዶች ደግሞ ጫት እየቃሙ ቁርአን በመቅራት ዱአ ያደርጋሉ፤ ወይም ይፀልያሉ።

ግን ለመሆኑ የጅብ ገንፎ መብላት በሳይንሱ እንዴት ይታያል የሚለውን ሃሳብ ስናየው፣ ጅብ የሚበላው ይሄ ነው ተብሎ የሚፈረጅ ነገር የለም። ጅብ ብዙ ነገሮችን ይበላል። ፍራፍሬዎችን ሁሉ ይመገባል። ስለዚህ ገንፎ መብላቱ ያን ያህል አያስደንቅም ያሉኝ የእንስሳት ሣይንስ ተመራማሪ አሉ።

ለማንኛውም ሐረር ውስጥ ገንፎው ተዘጋጅቶ ሲጠናቀቅ በመጀመሪያ ፀሎት ላይ ለነበሩት ወንዶች ይሰጣል። ከዛ በኋላ ደግሞ ገንፎውን ያገነፉት ሴቶች ተሰብስበው ይቀምሳሉ። ይህ እንዳለቀ ገንፎውን ጅቦቹ እንዲበሉ የማሰናዳት ስራ ይቀጥላል።

በአው ሐኪም አዋች ገንፎው የሚደረገው ከዋናው ግቢ ወጣ ብሎ በሚገኝ የድንጋይ አለት ላይ ነው። ድንጋዩ በሳህን ወይም በገበቴ ቅርፅ ወደ ውስጥ ተቦርቡሮ የተዘጋጀ ሲሆን በየአመቱ ገንፎው የሚደረገው በዚህ ድንጋይ ላይ ነው።

በአው አቦከርም ቀደም ሲል ገንፎው በድንጋይ ላይ ይደረግ የነበረ ቢሆንም በአካባቢው የነዋሪው ቁጥር ስለጨመረና ቤቶች ስለተሰሩ ከቅርብ ጊዜ ወዲህ ገንፎውን በትልቅ ሳፋ ላይ በማድረግ በዛው በአቦከር ግቢ ውስጥ ጅቦቹን ማብላት ተጀምሯል።

ገንፎው ተዘጋጅቶ ሲያልቅ አካባቢው ፀጥታ ይሰፍንበታል። በተለይ እየመሸ ሲመጣ ያ በሰው ግርግር ድብልቅልቁ የወጣው አካባቢ ፀጥ ረጭ ይላል። አሁን ጅቦቹ የተዘጋጀላቸውን አሽትተው በመምጣት አመታዊ በዓላቸውን ያከብራሉ። ገንፎውን ይቋደሳሉ። የአቦከር አዋች አስተዳዳሪ ወይም ላዚም የሆኑት ሼህ መሀመድ ሁጁ አቦከር እንደሚሉት ጅቦቹ የተዘጋጀላቸውን ገንፎ የሚመገቡበት የራሳቸው የሆነ ሥነስርዓት አላቸው።

ጅብ በሰውነት አቋሙ በሣይንሳዊ አጠራር ካኒድ ከተሰኙት ዝርያዎች ጋር ቢቀራረብም የሚመደበው ግን ሄርፔስታይድ ከተሰኙ የእንስሳት ምድብ ውስጥ ነው።

ከስነ-ቃል አንፃር ጅብ ብዙ ነገር ይባልለታል።

-    ጅብን ለመግደል ከአህያ ተጠለል።

-    ጅብ ከሄደ ውሻ ጮኸ።

-    ጅብ አጥንት ባየበት ይመላለሳል።

-    ጅብ ጥጆችን ጠብቅ ቢባል ይጠፋብኛል አለ።

-    ጅብ ምን ይመስላል ቢሉ አፉ ይነክሳል እግሩ ያነክሳል።

-    ጅብ እንደ ጉልበቱ ልብ የለውም።

-    የጅብ ውበቱ ፍርሃቱ።

-    ጅብ እንደ አባቱ ይዘረጥጥ አህያ እንደ አባቱ ይፈረጥጥ።

-    አያ ጅቦ ሳታመሃኝ ብላኝ።

-    ውሻ በቀደደው ጅብ ይገባል።

እንዲህ ሁሉ የሚባልለት ጅብ ሐረር ውስጥ ለየት ባለ መልኩ በአሹራ በዓል ላይ ተገልጿል። በዘንድሮው የአሹራ በአል ጅቡ መጥቶ ገንፎውን ስለበላ አመቱ የሰላም ሆኖ እስካሁን ዘልቋል። የሰላም ዘመን ይሁንልን! መልካም የብሄረሰቦች ቀን ይሁንላችሁ!¾

ይምረጡ
(1 ሰው መርጠዋል)
348 ጊዜ ተነበዋል

Sendek Newspaper

Bole sub city behind Atlas hotel

Contact us