የህዝብ ጥያቄ ሲባል!?

Thursday, 01 December 2016 15:10

 

ሪያድ አብዱል ወኪል

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

በአንድ መንግስታዊ መስሪያ ቤት ውስጥ በህግ ባለሙያነት ከሚያገለግል ወዳጄ ጋ በግል ጉዳይ ተቃጥረን ተገናኘንና ከተቋማቸው “የሠራተኞች ካፍቴሪያ” ጎራ አልን። ወደ ጉዳያችን ከመዝለቃችን በፊት ይኼው ወዳጄ “የሚበላ ነገር ምን ይምጣልን?” አለኝና መልሴን ሳይጠብቅ በቃሉ የሸመደዳቸውን የምግብ ዝርዝሮች አነበበልኝ።

በሁሉም የምግብ ዝርዝሮቹ ውስጥ “ስጋ” የምትለው ቃል መኖ ስጋት ፈጥሮብኝ “የሙስሊም አለ?” ስል ጠየቅኩት።

“አታሹፍ ባክህ!” አለኝ እየፈገገ።

“እያሾፍኩ አይደለም! የምሬን ነው።” ፈርጠም አልኩ።

የውሸት ፍርጠማውን ስላልቻልኩበት ብዙ አልቆየሁም ነበርና ተሳስቀን ምግቡ ታዘዘ። የየትኛውም የመንግስት መስሪያ ቤት “የሠራተኞች ክበብ” ከዕረቡና አርብ በስተቀር የስጋና የወተት አቅርቦቶች ይኖሩታልና ብናምንበትም ባናምንበትም ያው በነሲብ (by default) ታውቆ የሚመጣውን ስጋ በዩኒቨርስቲ ልምዳችን አጣጥመን ገበታው ከፍ አለ።

ከዚህ ወዳጄ ጋር ግላዊ ጉዳያችንን አውርተን ጨርሰን ከተለያየን በላ ግን የሃገሬ ስርዓት ከትንሹ የመስሪያ ቤት ካፍቴሪያ እስከ ትልቁ የትምህርት ተቋምና ሚኒስቴር መስሪያ ቤት ድረስ ማንነቴን በግድ ለመጠምዘዝ የሚሞክር የመሆኑ ነገር ከራሴ ጋር ብዙ እንዳወራ አድርጎ በርካታ ጥያቄዎችን ፈጠረብኝ።

“አለማዊ (secular) በሆኑ የመንግስት ተቋማት ውስጥ ጨረታ ወስደው እየሰሩ ያሉ “የሠራተኞች ካፍቴሪያ” ተብዬዎች ለምን የተቋማቱን ሙስሊም ሰራተኞች ያገለሉ ሆኑ?... ለምንስ ሃይማኖታዊ መድልዖን በእነዚህ ተቋማት ውስጥ እንዲፈጥሩ ተፈቀደላቸው?…

በደፈናው “የቀበሌ” የሚባሉትና በየመንደራችን ያሉ መዝናኛ ቤቶችስ ለምን ሙስሊሙን ማህበረሰብ ፊት እንዲነሱ ተደረጉ?... በዓላትን በማስመልከት በእነዚሁ የቀበሌ ልንዳ ቤቶች በኩል ለታችኛው የህብረተሰብ ክፍል ስጋ ቀነስ ባለ ዋጋ ይቀርባል። የዚያው ህብረተሰብ ክፍል የሆኑ ሙስሊሞችን አቅምና ፍላጎት ተመሳሳይነት እንዲረሱስ ለምን ሆኑ?... ለምን… ለምን… ለምን… ??? እነዚህ ጥያቄዎች ናቸው እንግዲህ ይህንን ጽሁፍ ያዋለዱት።

የኢፌዲሪ ህገ-መንግስት ዴሞክራሲያዊ መብቶችን በዘረዘረበት የሰነዱ ሁለተኛ ክፍል ውስጥ ስለ ኢኮኖሚ ማህበራዊና ባህላዊ መብቶች ሲያትት በአንቀጽ 41 ንዑስ 3 ስር፡-

የኢትዮጵያ ዜጎች ሁሉ በመንግስት ገንዘብ በሚካሄዱ ማህበራዊ አገልግሎቶች በእኩልነት የመጠቀም መብት አላቸው። ሲል ይደነግጋል። የእነዚህና ሌሎች መሰል ተቋማት አገልግሎትም በአንድ ወይም በሌላ መንገድ በመንግስት ገንዘብ የሚካሄድ አልያም በዚሁ የመንግስት ገንዘብ ድጎማ የሚካሄድ ስለመሆኑ አጠያያቂ አይደለም።

እንደ ማስታወሻ!

ከአምስት አመታት በፊት ለትምህርት ወደ አንድ የክልል ዩኒቨርስቲ ሳቀና በዚሁ በያዝነው ወርና በዚህችው በምታነት ጋዜጣችን “ሰንደቅ” ላይ ተከታዩን መሟገቻ መነሻና መድረሻው ያደረገ ጽሁፍ አስነብቤ እንደነበር በደንብ አስታውሳለሁ።

“በሚያስተዳድረው ህብረተሰብ ውስጥ የተለየ ማህበራዊና ኢኮኖሚያዊ መስተጋብር ያለውን ማህበረሰብ ያቀፈ መንግስት ማህበረሰቡ ያንን መስተጋብሩን በራሱ ሊያስኬድ የሚችልበትን ሁኔታ ይፈቅዳል፣ አልያም ደግሞ በመንግስታዊ ስርዓቱ ውስጥ ይህንኑ ልዩ መስተጋብር ማስተናገድ የሚችል አሰራር ያመቻቻል።”

ከአምስት አመት በኋላ ሃገሪቱ በተለይም መዲናችን አዲስ አበባ ሻል ወዳለ የኢኮኖሚ መነቃቃት ውስጥ ብትገባም ይህ “የተለየ ማህበራዊና ኢኮኖሚያዊ መስተጋብር አለው።” የምልለት የኢትዮጵያ ሙስሊም ማህበረሰብ ያንጊዜ ከነበረበት ማህበረ-ኢኮኖሚያዊ ይዞታ ፈቀቅም ሳይል አገኘሁትና ትኩረቴን ኢኮኖሚያዊ መስተጋብሩ ላይ በማድረግ ያንኑ ሙግቴን ለመድገም ተገደድኩ።

ይህ ልዩ ኢኮኖሚያዊ መስተጋብር እንዳለው የምናገርለት የኢትዮጵያ ሙስሊም ማህበረሰብ በመንግስታዊው ስርዓትና አሰራር ውስጥ ተጠቃሚ ሊሆን የሚችልበት፣ ማንነቱን ያወቀና ሊስተናገድበት የሚችል ኢኮኖሚያዊ ስርዓት አልተዘረጋለትም-አንድ!

ይህ ልዩ መስተጋብር አለው የምልለት የኢትዮጵያ ሙስሊም ማህበረሰብ ኢኮኖሚያዊ መስተጋብሩን በራሱ ሊያስኬድ የሚችልበት አሰራር ፈጥሮ ደጋግሞ የመንግስትን ይሁንታ ቢጠይቅም ከነድህነቱ እንዲኖር፣ አልያም ማንነትና ልዩ መስተጋብሩን እንዲጥል የተፈረደበት ይመስል ይሄም አልተፈቀደለትም-ሁለት!

የትኛውም ማህበረሰብ የራሱ ንቁና ትኙ ክፍሎች ይኖሩታልና እንዲህ አይነቱን ምክንያታዊና ሞጋች ሃሳብ የሚያነሱትን የማህበረሰቡን ንቁ ክፍሎች በተለያየ መንገድ በማዋከብና ጥያቄዎቹን ከሃይማኖታዊ አክራሪነት ጋር በመስፋት ምላሽ ለመንፈግ ሲሞከርም ይስተዋላል-ሶስት ስህተቶች!

ከህገ-መንግስቱ ድንጋጌዎች…

እስኪ ወደ ህገ-መንግስቱ እንመለስና ህጉ አስታራቂ ይሁነን። የኢፌዲሪ ህገ-መንግስት የኢትዮጵያ ህዝቦችን አጠቃላይ ዕድገት ከተናጠላዊ የህዝቦች በራሳቸው የኑሮ ሁኔታቸውን የማሻሻልና የማያቋርጥ ዕድገት የማግኘት መብታቸው ጋር በጋራ የተጠበቀ ስለመሆኑ በግልጽ ይደነግጋል።

በኢፌዲሪ ህገ-መንግስት “ልማት” የሚባለው ቅዱስ ሃሳብ የመጨረሻ ግቡ ምን እንደሆነ ስንመለከትም ህገ-መንግስቱ የልማት መብትን በደነገገበት አንቀጽ 43 ንዑስ አንቀጽ 4 ስር፡-

“የልማት እንቅስቃሴ ዋና ዓላማ የዜጎችን እድገትና መሰረታዊ ፍላጎቶች ማሟላት ይሆናል።” በማለት የልማት ዘላቂ ግብ ዜጎችንና የእነሱን ዕድገት  ማዕከል ያደረገ መሆኑን ያስቀምጣል።

የኢትዮጵያ ሙስሊም ማህበረሰብ በተለይም ወጣቱ ክፍል በአራጣ/ወለድ ገንዘብ ምክንያት የልማቱ ተሳታፊና ፍትሃዊ ተጠቃሚ መሆን ካልቻለና የሂደቱ ተመልካች እንዲሆን ከተፈረደበት የተጠቀሰው ህገ-መንግስታዊ አንቀጽ በቁጥር ግማሽ ለሚሆነው የኢትዮጵያ ህብረተሰብ ክፍልና የሃገሪቱ ዜጋ የማይሰራ አግላይና ገፊ ሆነ ማለት ነው።

ከዚህም ባሻገር ከፊሉን የህብረተሰብ ክፍል (ማህበረ-ሰብ) ባገለለና በገፋ የልማት ውጥን ውጤት ማምጣት ይቻላል ብሎ ማመን ስህተት ከመሆኑ ጋ ውጤቱ ቢመጣ እንኩዋን ዛሬ ባይሆን ነገ የራሱን መዘዝ ይዞ መምጣቱ የማይቀር ስለመሆኑ አሁን ያለንበትን ብዙ ወጣቶችን ተጠቃሚ ያላደረገ  “የዕድገት ምስቅልቅል” በቂ ማሳያ ነው።

የህገ-መንግስቱ አንቀጽ 43 ንዑስ አንቀጽ 2 ስር ደግሞ፡-

“ዜጎች በብሄራዊ ልማት የመሳተፍ በተለይም አባል የሆኑበትን ማህበረሰብ የሚመለከቱ ፖሊሲዎችና ፕሮጀክቶች ላይ ሃሳባቸውን እንዲሰጡ የመጠየቅ መብት አላቸው።” የሚል ድንጋጌ ይገኛል።

ሁልጊዜ ዜጎች የመማከር መብት (right to be consulted) እንዳላቸው ሲነገር በተነጻጻሪው መንግስት ደግሞ ዜጎቹን የማማከር ግዴታ (obligation to consult its citizens) አለበት እንደማለት ነውና መንግስታችን እኔ አባል ስለሆንኩበት የሙስሊሙ ማህበረሰብ ፖሊሲም ሆነ አዎንታዊ ፕሮጀክት ያለው ባይመስለኝም ወደፊት ለሚኖረው ፖሊሲ ግብዓት እንዲሆን እኔም ልጠየቅ እንደሚገባ ይህ የህገ-መንግስቱ አንቀጽ ዋስ ሆኖኛልና ይህ መልዕክት እንደ ምክረ-ሃሳብ እንዲያዝልኝ ይሁን እላለሁ።

ዛሬም እንደ ትናንቱ!... ነገስ?

በአንድ ወቅት ከአንድ መንግስታዊ የዕደ-ጥበብ ትምህርት ቤት የመሰልጠን ዕድል ያገኘን ወጣቶች ራሳችንን አደራጅተን ለመስራት ማለፍ ያሉብንን ውጣ ውረዶች ሁሉ አልፈን ስራ ለመጀመር የመነሻና ስራ ማስኬጃ ገንዘብ በብድር ማግኘት አስፈለገን።

በወቅቱ የስራ ንድፈ-ሃሳባችንን ያየ፣ ተነሳሽነታችንን የገመገመና አዋጭነቱን ያመነበት አንድ የአነስተኛ ብድር አቅራቢ ተቋም ብድሩን ፈቅዶልን የነበረ ቢሆንም ብድሩ ወለድን ያካተተ ነበርና ሙስሊሞቹ ወጣቶች ሌሎች ጓደኞቻችን በስራው እንዲገፉበት አበረታተን ከመውጣት ውጪ አማራጭ አልነበረንም።

ያን ጊዜ የበረቱት ወዳጆቻችን ዛሬ ጥሩ ቦታ ላይ ደርሰዋልና በዚህ ቅር አይለንም። ነገር ግን የጋራ ሃገራችን ለእኛ ለሙስሊሞቹ  “ዛሬም የእንጀራ እናታችሁ ነኝ!” ስትለንና የጋራ መንግስታችንም “አላውቅላችሁም!” ሲለን ቅሬታችን ከቅሬታ በላይ ይሆናል።

ይህም ሆኖ ማንነታችንን ያወቀ አሰራር እንዲዘረጋልን አልያም ደግሞ እኛው በራሳችን ይህንኑ አሰራር እንድንፈጥረው ይሁንታው እንዲሰጠን ከመወትወት አንቦዝንም። ለትናንት ወጣቶች ቢረፍድብንም ለዛሬና ለነገዎቹ እኩል እናት የምትሆናቸው ሃገር እንድትኖር መሻታችንም ስህተት አይሆንም።

እዚህ ጋ ዛሬም የተለወጠ ነገር ስላለመኖሩ ማሳያ እንዲሆነኝ ጥቂት ሰሞንኛ ጉዳዮችን እንደምሳሌ መጥቀስ እፈልጋለሁ። አሰልቺውን የትራንስፖርት እጥረት ለማቅለል መንግስት ከቀረጥ ነጻ በመፍቀዱ ወደ ሃገር ውስጥ የገቡት ከአንድ ሺህ በላይ የሆኑ ሊፋን ሜትር ታክሲዎችን ጉዳይ ላስቀድም።

በዚህ ዘርፍ በአክሲዮን ለተደራጁ የላዳ ታክሲ ሾፌሮችና ባለንብረቶች ቅድሚያው ቢሰጥም ሌሎች ዜጎችም የዕድሉ ተጠቃሚ መሆናቸው አልቀረም። ከትራንስፖርት ባለስልጣን ጋር ያለው የተመን ውዝግብ ጉዳይ እንዳለ ሆኖ በዚህ ዘርፍም ሙስሊሞች በሁለት በኩል ተጠቃሚ እንዳይሆኑ ሆነዋል።

የመጀመሪያው የቀድሞ የላዳ ታክሲ ሾፌርና ባለቤቶች ለሜትር ታክሲዎቹ ተብሎ በአክሲዮን ሲደራጁ የባንክ ብድር ጉዳይ መኖሩና ብድሩም ወለድን ታሳቢ ያደረገ መሆኑ ሲሆን ሁለተኛው ደግሞ የላዳ ታክሲ ሾፌርና ባለቤቶች ባይሆኑም እንኩዋ እንደሌላው ኢትዮጵያዊ ዜጋ ሁሉ ከዕድሉ ለመጠቀም ቢሹ የወለዱ ነገር ለእነሱም እንቅፋት መሆኑ የማይቀር መሆኑ ነው።

በኢትዮጵያ የኢኮኖሚው መነቃቃት ቀዳሚ ማሳያ ከሆኑት የግሉ ክፍለ ኢኮኖሚ ዘርፎች ውስጥ ቀዳሚዎቹ ተጠቃሾች የባንክና ፋይናንስ እንዲሁም የኮንስትራክሽን ዘርፎች ናቸው። በኮንስትራክሽኑ ዘርፍ ብዙም አስቸጋሪ ነገር ባይኖርም የገንዘብ ተቋማቱ አሁን ባለው ሁኔታ ከየትኛውም ዘርፍ በተሻለ የስራ ፈጣሪና የተማረውን የሰው ሃይል የሚቀጥሩ ናቸው።

ከሰሞኑ በርካታ የፋይናንስ ተቋማት በትርፍ ስለመንበሽበሻቸው ደጋግመው ነግረውን ሰምተናል። በየአመቱ በቢዝነስ ኢኮኖሚክስና ህግ ትምህርቶች ከዩኒቨርስቲ ተመርቀው ለሚወጡ በርካታ ወጣቶች እነዚህ ተቋማት የስራ ተስፋዎች ቢሆኑም የተቋማቱ የስራ እንቅስቃሴ የደሞዝ ክፍያን ጨምሮ አራጣ/ወለድ-ነክ ነውና ለሙስሊም ተመራቂዎች ተስፋ አይሆኑም።

ከዚህ በተጨማሪም የኮንስትራክሽንና የገንዘብ ተቋማቱን ያህል ባይሆንም በአልክሆል መጠጦች ምርት ላይ የተሰማሩ ፋብሪካዎችም በሃገሪቱ የኢኮኖሚ መነቃቃት ላይ የራሳቸው ድርሻና የሚወስዱት የሰው ሃይል ቢኖርም እነዚህ ተቋማትም ለሙስሊሙ ወጣት ፍጹም የተመቹ አይደሉም።

ስለዚህ ነገ ከነገ ወዲያ የድህነት ዳፋው ለመንግስትም ለሃገርም ነውና እነዚህን ሙስሊም ወጣቶች መንግስት “ትሰራ እንደሁ ስራ ያለዚያ የራስህ ጉዳይ!” ሊላቸው አይገባም። እነዚህ ወጣቶች እንደ አማራጭ ገቢው ቀነስ ባለ ሌላ ሃላል (ወለድና አልክሆል-አልባ) ስራ ላይ እንዲሰማሩም በመንግስት በኩል የተመቻቸ ነገር ካለመኖሩ ጋ አባል የሆኑበት ማህበረሰብ ይህንኑ እንዳያመቻች ክልከላ መደረጉ በምንም መመዘኛ አግባብ አይሆንም።

በመንግስት በኩል ሙስሊሙን ማህበረሰብ ማዕከል ያደረጉ ባንኮች እንዳይፈጠሩ ያለው ስጋት ግልጽ ቢሆንም ስጋቱን በመፍትሄ እንጂ ማህበረሰቡን በማደህየት ሊቀርፈው እንደማይችልና እንደማይገባም እንዲሁ ግልጽ ነው። ጊዜያዊ መፍትሄ ሊሆን የሚችለው ደግሞ ይህንኑ ማህበረሰብ ያማከሉ አነስተኛ የፋይናንስ ተቋማት እንዲኖሩ መፍቀድ ይሆናል።

የኮንደሚኒየሙ ነገርስ?

እንዳያማህ ጥራው… … …

አቶ ሙሃመድ ግዛው የተባሉ ታዛቢ “ሙስሊሙን የረሳ የፋይናንስ ኢንዱስትሪ?” በሚል ርዕስ በቅርቡ “ኢትዮ-ምህዳር” ጋዜጣ “ፊት ለፊት” አምድ ስር አስነብበውት በነበረ አንድ መጣጥፍ የኮንዶሚኒየም ቤቶችን ምሳሌ አድርገው እንዲህ ይሞግታሉ፡-

“ለምሳሌ የኮንዶሚኒየም ቤት የሚደርሳቸው ዕድለኞች… የቤቱን አንድ ሶስተኛ ከከፈሉ በኋላ፣ ለቀሪው መንግስት በንግድ ባንክ በሰላሳ አመት ጊዜ ተከፍሎ የሚያልቅ ብድር እንዲያገኙ አመቻችቶላቸዋል። የተመቻቸላቸው ግን ቤቱን ለመግዛት የተበደረውን ብድርና ወለዱን ጨምሮ የሚከፍልበትን ሥርዓት እንጂ፣ የሙስሊሙን ፍላጎት ተከትሎ ወለድ አልባ ብድር እንዲያገኝ የሚያስችል አይደለም።

በዚህም የተነሳ በርካታ ሙስሊሞች ከቤት ልማት ፕሮግራሙ ተጠቃሚ እንዳይሆኑ እያደረጋቸው ነው። ምክንያታቸው ደግሞ “ምድራዊውን ቤቴን እሰራለሁ ብዬ የሰማዩን ቤቴን አላፈርስም!” የሚል ነው።”

ጸሃፊው በትክክል እንደገለጹት በዚሁ ሳቢያ ሙስሊሞች በወለድ ገንዘብ ቤት ከመስራት ይልቅ በግለሰቦች ቤት ገንዘባቸው እየተገፈገፈ ያለበት ሁኔታ ነው የቀጠለው።  

መንግስት በኢትዮጵያ ንግድ ባንክ በኩል የጀመረውም ሆነ የግል ባንኮች አሁን እያስኬዱት ያለው ከወለድ ነጻ የሆነ የባንክ አገልግሎት ወለድ አልባ የገንዘብ ብድርን የሚጨምር አይደለምና ለሙስሊም ወጣት ስራ ፈላጊዎችና ስራ ፈጣሪዎች (entrepreneurs) የተመቸ አይደለም። ለሙስሊም የመኖሪያ ቤት ፈላጊዎችም የሚሆን አይደለም።

ስለባንኮች አገልግሎት፣ አጠቃላይ ጠቀሜታና አሰራር የቀረበ ዕውቀት ለሌለው ሰው ይህ ወለድ አልባ የቁጠባ አገልግሎት በመኖሩ ብቻ የሙስሊሞችን ጥያቄ የመለሰ አሰራር የተዘረጋ ቢመስለውም በዚህ አሰራርም ቢለካ በማህበረሰቡ ወለድ የማይጠይቅ የቁጠባ ጥሪት ተጠቃሚዎቹ በዚሁ ገንዘብ የሚያተርፉበት ባንኮቹ እንጂ ሙስሊሙ ማህበረሰብ ስላይደለ ለራሳቸው ጥቅም ሲሉ የዘረጉት አሰራር ነበር- አሁንም ነው።

ሙስሊም ምሁራን ከድንዛዜ ወጥተው ከመፍትሄ ሃሳቦች (የዘምዘም ባንክ አይነት አማራጮች!) ጋር ሊመጡና የመንግስትንም በር ደግመው ደጋግመው ሊያንኩ ይገባል ብዬ አምናለሁ። አምና ተጠይቆ በአንዳንድ ለማህበረሰቡ ጥሩ አመለካከት ባልሰነቁ ሹመኞች ማነቆ በዛበት ማለት ዘንድሮም ቢጠየቅ መልሱ እንቢታ ይሆናል ማለት አይደለምና።

የህዝብ ጥያቄ ሲባል!?

እንደ መሹለኪያ!

መንግስታችን ከምንጊዜውም በበለጠ ለወጣቶች ትኩረት ሰጥቶ ለመስራት የወሰነበትና ቃል የገባበት ለዚህም አስር ቢሊዮን ብር የበጀተበት ጊዜ ላይ የምንገኝ ሲሆን መንግስት “የወጣቶች ስራ ፈጠራ ፈንድ የአጠቃቀም መመሪያ” ንም ማርቀቅ መጀመሩን ሰምተናል።

ከዚህ በፊት በጥቃቅንና አነስተኛ ኢንተርፕራይዞች ዘርፍ በርካታ ወጣቶች ተጠቃሚ ቢሆኑም የወጣቱን ችግር መንግስት በራሱና ብቻውን ሊፈታው የሚችለው አለመሆኑን ተረድቶ በዚህ ረገድ ሙስሊም ምሁራንና ባለሃብቶች የሙስሊም ወጣቶችን ልዩ ፍላጎት ከግምት በማስገባት የበኩላቸውን እንዲያበረክቱ መንግስት የተጠረቀመ በሩን ገርበብ ሊያደርግ ይገባል።

በኢትዮጵያችን በርካታ ወጣቶች ለስራ አጥነት ችግር የተጋለጡ ቢሆኑም ሙስሊም ወጣቶች ደግሞ ከዚህ ለከፋ ተደራራቢ ችግር የተጋለጡ ስለመሆኑ ግንዛቤ ሊያዝበት ይገባል። ልማታችንም አንዱን ጥሎ ሌላውን አንጠልጥሎ የሚሄድ ከሆነ ምንጊዜም ቢሆን የተጣለው የተንጠለጠለውን እየጎተተ አለማስኬዱ ያለ ነውና ከድህነት አዙሪት አንወጣም።

የንጉሱ ስርዓት ግልጽ የሆነና በዘውዳዊው ህገ-መንግስት ሳይቀር የሰፈረ ሃይማኖታዊ መደልዖ ይፈጽም የነበረ ቢሆንም ይህ መሆኑ የሙስሊሞችን ልዩ ማህበራዊ መስተጋብር ከመቀበል አልከለከለውም ነበርና ሙስሊሞች የቤተሰባዊና ግላዊ ጉዳዮቻቸውን በተመለከተ በቃዲና ሸሪአ ፍርድ ቤት እንዲጨርሱ አድርጎ ነበር።

በኢፌዲሪ ህገ-መንግስትም ሆነ በሸሪዓ ፍርድ ቤቶች አዋጅ ቁጥር 188/1999 ይህንኑ የያዘ አሰራር ቢቀጥልም የማህበረሰቡን ኢኮኖሚያዊ መስተጋብርና ፍትሃዊ የሃብት ተጠቃሚነት በተመለከተ በመንግስት በኩል የተያዘው አቋም ከጊዜውና ምድር ላይ ካለው ነባራዊ እውነታ አንጻር ዳግም ሊጤን ይገባዋል።

ሙግቴ መንግስት ሁሉንም ጥያቄ ይመልስ የሚል አይደለም። በአሰራሩ ሊያካትታቸው የሚችላቸውን አካትቶ ሌሎቹን ማህበረሰቡ በራሱ እንዲወጣቸው ሊፈቅድ ይገባል የሚል እንጂ።

ከተጠቃሚነትም ሆነ ከመብት አንጻር “የህዝብ ጥያቄ!” ሲባል ቀዳሚው ጥያቄ  በጨዋ መልክ የቀረበው የሙስሊሙ ማህበረሰብ ጥያቄ ሆኖ ሳለ ከመንግስት በኩል እየተኬደበት ያለው ጥያቄውን የማድፈንፈንና ምንም ያልተፈጠረ የማስመሰል ነገር ሊታሰብበትና የሙስሊሙ ማህበረሰብ የኢኮኖሚያዊ ተጠቃሚነት ጥያቄ ከሌሎች ጥያቄዎቹ ጋር አጥጋቢ ምላሽ የሚያገኝበትን አሰራር ሊቀይስ ይገባ ይመስለኛል።

-ሠላም ለእናንተ ይሁን!-

ይምረጡ
(0 ሰዎች መርጠዋል)
88 ጊዜ ተነበዋል

Sendek Newspaper

Bole sub city behind Atlas hotel

Contact us